Buyeo
IV w. p.n.e. - W chińskich źródłach jest wymieniany kraj Buyeo (Pujo, Fuyu) położony na równinach Mandżurii. W tym czasie zamieszkują go tunguscy rolnicy tworzący społeczeństwo o złożonej strukturze. Językowo i kulturowo lud Buyeo jest zbliżony do mieszkańców Półwyspu Koreańskiego.
III w. p.n.e. - W drugiej połowie stulecia Haemosu (czyli Syn Nieba) rządzący ludem Buyeo buduje pałac i organizuje państwo. Tak zaczyna się królestwo znane później jako Bukbuyeo czyli Północne Buyeo.
II - I w. p.n.e. - Według koreańskich kronik w Bukbuyeo panują Mosuri (195-170 r. p.n.e.), Go Haesa (170-121 r. p.n.e.), Go Uru (121-86 r. p.n.e.), Go Dumak (do 60 r. p.n.e.) i Go Museo (60-58 r. p.n.e.).
Królestwo składa się z wielu księstw uznających zwierzchnią władzę dynastii założonej przez Haemosu. Ludność jest głównie tunguska z silnymi wpływami kultury koreańskiej oraz chińskiej.
I w. p.n.e. - Hae Buru (86-48 r. p.n.e.), brat króla Bukbuyeo i następca tronu, przenosi się ze swoimi ludźmi nad Morze Japońskie, gdzie zakłada nowe państwo z centrum w mieście Gaseopwon.
48 - 7 r. p.n.e. - Geumwa, syn Hae Buru panujący w Gaseopwon ogłasza się władcą królestwa Dongbuyeo (Wschodnie Buyeo).
36 r. p.n.e. - Według tradycji zazdrość synów Geumwy wypędza z Dongbuyeo świetnego łucznika Dzumona, który rok później zakłada własne państwo Goguryeo.
7 r. p.n.e. - 22 r. n.e. - W Dongbuyeo rządzi Daeso, najstarszy z siedmiu synów Geumwy.
Wojowniczy władca wysyła do Goguryeo posła z żądaniem, aby sąsiad uznał zwierzchność Dongbuyeo, a na dowód lojalności przysłał zakładnika z królewskiego rodu. Kiedy zaś Goguryeo odmawia, Daeso wysyła przeciw niemu 50-tysięczną armię w 6 roku n.e. Atak zatrzymują jednak potężne opady śniegu i Daeso zarządza odwrót.
Kolejny najazd na Goguryeo Daeso prowadzi dopiero w 13 roku n.e. ale i tym razem ekspedycja okazuje się nieszczęśliwa. Władca Goguryeo wciąga bowiem najeźdźców w pułapkę, gdzie zostają wybici niemal wszyscy żołnierze, a sam Daeso ledwo ucieka z pola bitwy.
21 - 22 r. n.e. - Król Goguryeo Daemusin dokonuje najazdu na Dongbuyeo i rozbija armię królewską, a Daeso ginie. Mimo klęski władcy królestwo Dongbuyeo nie rozpada się dzięki wysiłkom miejscowych rodów arystokratycznych, chociaż przez następnych kilkadziesiąt lat jest bardzo słabe.
II - III w. n.e. - Odbudowane i wewnętrznie skonsolidowane Dongbuyeo wraca do polityki ekspansji, zajmując obszar na północny zachód od Zatoki Piotra Wielkiego. Stopniowo ulega jednak dominacji potężnego Goguryeo z południa półwyspu.
285 r. n.e. - Murong Hui z Xianbei najeżdża Dongbuyeo, co doprowadza do samobójstwa króla Uireo (234-286).
Bracia i synowie króla uciekają na teren księstwa Okjeo.
Po 286 r. n.e. - Chiński cesarz Wu Ti odrestaurowuje królestwo Dongbuyeo jako przeciwwagę wobec Goguryeo i koczowników najeżdżających Chiny. Tron Dongbuyeo otrzymuje Uira jako wasal Chin.
Jednak odbudowane królestwo Dongbuyeo nie odzyskuje dawnej siły ani za panowania Uiry, ani jego następcy Xuana. Zwłaszcza że armia Goguryeo kilkakrotnie najeżdża Dongbuyeo i zajmuje obszary na wschodzie.
III/IV w. - Pod wpływem serii klęsk i najazdów część ludności Dongbuyeo emigruje na zachód, aby oddalić się od agresywnego Goguryeo. Tworzą niewielkie państewko zwane Zachodnim Buyeo.
346 - 347 r. - Ostateczny rozpad królestwa Dongbuyeo podbitego przez Murong Huanga (Xianbei). Król Xuan i jego dwór dostają się do niewoli.
Pierwsza połowa V w. - Władcy Goguryeo Gwanggaeto Wielki i Jangsu podbijają Zachodnich Buyeo. Ich terytorium wejdzie potem w skład Yanbian czyli autonomicznej prefektury koreańskiej w granicach Chin.